Paulownia puszysta - czyli Paulownia tometosa pochodzi z okolic trochę cieplejszych od naszych. Z tego co mi
wiadomo [też hoduję - dopiero drugi rok], mimo okrycia na zimę lubia przemarzać. Ale odbijają z korzeni. Starsze
drzewa może by się uchowały - widziałem piękne, kwitnące okazy w Ogrodzie Botanicznym Berlin-Dahlem. W Polsce
trafiaja się gdzieniegdzie w kolekcjach dendrologicznych, ale rokowania są raczej niezbyt pomyślne.
Tym niemniej, przy należytych staraniach, zwłaszcza większe drzewka mają szanse wytrzymania w niektórych
okolicach.Najlepsze warunki miałaby na zachodzie i północy kraju.

To piękne drzewo egzotyczne wydaje mi się,że ma szanse przetrwania polskich zim,gdyż ładne kwitnące okazy tego drzewa widziałem w 2004 r.w arboretum w Wojsławicach (posadzona w 1989 r.), w ogrodach botanicznych we Wrocławiu (miejsca zaciszne,starsze okazy), Krakowie (przy szklarniach,osłonięta przed wiatrem) i Powsinie(otwarta przestrzeń, w pobliżu kasy biletowej, nie wiem czy kwitła).

Osobiście mam w dużej donicy czteroletnią paulownię wys. 120 cm. którą na zimę przechowuję w pomieszceniu nieogrzewnym (temp. spada zimą do -4 C i przemarzają zielone niezdrewniałe pędy) jeszcze nie kwitła. Słyszałem, że podobnież kwitną już 7 letnie.Z moich doświadczeń jednoroczne siewki wsadzone w grunt przemarzają przez zimę całkowicie, natomiast dwuletnie przemarzają do powierzchni ziemi(sadziłem w lesie na polanie przykryte mchem przetrzymały mróz -25.2 C, podczas gdy na otwartej przestrzeni,na polu przemarzły wszystkie łącznie z korzeniami), ale następnego roku dają odrosty w maju/czerwcu. Wydaje mi się że w grunt można sadzić dobrze zdrewniałe 5-letnie siewki w miejscu suchym osłoniętym od zimnych wiatrów i żyznej glebie gdzie pędy drewnieją i są odporniejsze na przemarzanie.Podlewanie siewek w doniczkach należy ograniczyć już w sierpniu.Po lipcowych ulewach w stojąca dwa dni woda w nieprzepuszczalnych doniczkach powodowała, że siewki ginęły.

W 2003 r.we wrześniu wsadziłem na działce dwuletnią siwkę w dół 1m gł. i 1m śr. wypełniony ziemią kompostową i torfem. Siewkę przykryłem liśćmi, ale przemarzła do powierzchni ziemi.W maju 2004 r. puściła odrosty z których zostawiłem tylko jeden.W pażdzierniku drzewko miało 80cm wys. i ok. 2cm śr. i zdrewniałe do 2/3 wys.,duże liście do 42 cm dł. i szer..W listopadzie ociepliłem ją liśćmi i obwiązałem workiem foliwym.Na to wszystko położyłem starą dębową beczkę i czekam jak przetrwa tą zimę.

Literatura:
1.J.Hrynkiewicz-Sudnik, i in. "Rozmnażanie drzew i krzewów liścistych" cz. 3, str. 400-401
2.Wiadomości botaniczne, 1968 r.,t.12,z.4 (Maria Górska - "Paulownia puszysta w poznańskim ogrodzie botanicznym")
3. Wiadomości botaniczne, 1960 r.,t.4,(Stefan Zan - "Próby Zaaklimatyzowania Paulownia tomentosa w ogrodzie botanicznym UW")Biuletyn Ogr. Bot.
4. Bartels A. "Rozmnażanie drzew i krzewów ozdobnych" str.15,44,54,62,144,290
5.Hanna i Tomasz Nowakowie "Arboretum w Wojsławicach" CD-ROM, Wrocław 2003r.

Kilka okazów paulowni rośnie (z powowdzeniem) przed szczecińskim Seminarium Duchownym oraz na dziedzińcu tegoż seminarium. Drzewa są widoczne z ulicy szczególnie w czasie kwitnienia.
Jeżeli jesteście Państwo zainteresowani dysponuję dobrej jakości zdjęciami tych drzew.