Twardziel w przypadku nago- i okrytozalążkowych powstaje w podobny sposób.
W wyniku działania tkanki zwanej kambium [miazga twórcza] na łodydze, czy pniu, tworzą się na zewnątrz kambium łyko, od wewnątrz - biel. Biel służy do transportu wody z korzeni do wszystkich tkanek, do magazynowania substancji odżywczych [skrobia], oraz jako "konstrukcja nośna".
Po pewnym czasie [parę lat] komórki bieli zaczynają drewnieć, kanały przewodzące [naczynia - w przypadku okrytozalążkowych, cewki - w przypadku nagozalążkowych] zarastają tzw. wcistkami i przestają przewodzić wodę. Z bieli tworzy się twardziel, która służy jedynie jako szkielet nośny rośliny.
Mogą też być magazynowane różne substancje - żywice, olejki itp. Zazwyczaj twardziel ma kolor ciemniejszy od bieli i w miarę upływu lat jej rozmiar zwiększa się [przybywają nowe słoje, które drewnieją].
Zdarzają się wśród okrytozalążkowych drzewa tzw. bielaste, w których nie powstaje twardziel, a przewodzenie wody występuje na całym [czy prawie całym przekroju]. W drzewach tych nie ma podziału przyrostów rocznych na drewno wiosenne [wielkokomókowe] i późne [o drobniejszej strukturze].

Zobacz także:
nauka/budowa/anatomia