zaawansowane »
wróć na stronę główną zaloguj się 
.
.
Historia
.
Budowa
.
Ekologia
.
Wykorzystanie
.
Systematyka
.
Literatura
.
Słownik terminów
.
Słownik nazw drzew i krzewów
.
.
Ogrodnictwo
.
Uprawa doniczkowa
.
Sadownictwo
.
Choroby i szkodniki
.
Rozpoznawanie i opisy
.
Prawo
.
Leśnictwo
.
Pozostałe
.
.
Sztuka
.
Ciekawostki
.
Naj...
Mity i opowieści
.
Galerie
.
Tapety
.
Sondy
.
.
.
pinus
Ciekawostki

Ciekawostki

Długowieczność i potężny wygląd drzewa sprawiały na ludziach takie wrażenie, iż stare okazy były przez większość pierwotnych ludów białych czczone jako drzewa święte. Starożytni Grecy i Rzymianie wierzyli, że dąb jest siedzibą i wizerunkiem najwyższych ich bóstw - Zeusa i Jowisza. Niektóre ludy uważały dęby za drzewa wyroczne, z których „zachowania” wróżono o pogodzie i urodzajach. U Germanów dęby poświęcano bogowi burz, pioruny bowiem biły najczęściej w te drzewa, rzadko czyniąc im szkodę. Miejsca pogańskich kultów ludów celtyckich i słowiańskich przeważnie znajdowały się w starych gajach dębowych. W Europie Środkowej i Północnej, gdzie trudno było o liście wawrzynu do wieńczenia sławnych głów, splatano wieńce z liści dębowych. Motyw żołędzi od średniowiecza występuje w herbach królewskich i rycerskich, a także w emblematach mundurowych, jako symbol siły, sławy i szlachetności.

Drzewa święte
W dawnej religii kreteńskiej kult drzew, a nawet gałęzi, jako bóstw zajmował ważne miejsce (adoracja, ofiary). U Greków drzewa i gaje, i już tylko święte, były mieszkaniem lub własnością bóstw, nimf, tak jak źródła, góry itd. Wycinając las, pozostawiano jedno drzewo lub kępę drzew, często poświęcane Artemidzie. Dęby łączono zazw. z Zeusem, oliwki z Ateną, wawrzyn z Apollinem, platany często z Dionizosem, mirt z Afrodytą. Cyprysy, wiązy i topole białe zdobiły cmentarze, symbolizowały więc także świat podziemny.

Naukowo...
W lasach, w których nie ma pod dostatkiem wody, a co za tym idzie niemożliwe jest zaspokojenie potrzeb wszystkich drzew, rośnie więcej gatunków masywnych, przy czym zależność między gęstością występowania gatunku w całej populacji jest proporcjonalna do masy drzewa zawsze w potędzie 3/4. Dzieje sie tak we wszystkich ekosystemach!

Kanji
Kanji jest pismem japońskim, dość skomplikowanym i stopniowo wypieranym przez łatwiejsze alfabety, ale nadal szeroko używanym, zwłaszcza w tekstach państwowych, naukowych i eleganckich. Znaki kanji pochodzą z języka chińskiego.

Pewna grupa prostych znaków kanji wywodzi się z rysunków oznaczających poszczególne słowa. Jednak nie wszystko da się narysować i nikt mógłby zapamiętać tylu niepowiązanych ze sobą znaków, dlatego wiele słów w kanji opisuje się za pomocą zestawień dwóch lub kilku prostych znaków.

pojedynczy znak: oznacza drzewo.

natomiast: to zagajnik, lasek

a las to: (jak to opisał jeden z profesorów uczących kanji - w lesie drzewa są wyższe, smuklejsze i jest ich mniej ;)

Jabłonie w Kazachstanie
Według ostatnich badań genetyków, jabłoń domowa (malus domestica), której owoce znamy wszyscy jako świetne zimowe źródło witaminy C, wywodzi się od występującego w centralnej Azji Malus sieversii.
Stolica Kazachstanu Ałmaty (kaz. Алматы dawniej zwana Ałma-Atą) zawdzięcza swoją nazwę właśnie temu faktowi. Ałma znaczy po turecku (kazaski należy do grupy języków tureckich) jabłko, Ałma-Ata znaczyło Ojciec jabłek, a Ałmaty znaczy po prostu bogaty w jabłka.

Zobacz więcej o Kanji w Wikipedii:
Kanji
Krótki kurs kanji

Wyszukiwarki w DiK
O leksykonie
historia serwisu
napisz do nas
lista mailingowa
księga gości
zareklamuj się

Ikonki w serwisie:
- Informacje,
- Systematyka,
- Pomoc,
Link - Link

Projekt i opracowanie: Barbara Teszler ©2000-2010 (zobacz: pozostałe osoby współpracujące z serwisem, zastrzeżenia praw autorskich)