Drzewa i Krzewy - internetowy leksykon przyrodniczy

Przejdź do:

PRZEMYSŁ DRZEWNY

gałąź przemysłu drzewno-papierniczego dzieląca się na branże:
przemysł tartaczny - tartaki, wytwórnie materiałów podłogowych z drewna, nasycalnie drewna; przemysł płyt i sklejek - wytwórnie płyt pilśniowych, wiórowych, paździerzowych, sklejek, oklein i in.; przemysł stolarki budowlanej - wytwórnie budynków drewnianych przenośnych, przewoźnych elementów konstrukcyjnych budynków drewnianych, stolarki bud. otworowej i in.; przemysł meblarski i wyrobów stolarskich; przemysł opakowań drewnianych; przemysł zapałczany; przemysł drzewny obejmuje również m.in. wytwórnie sprzętu biurowego i domowego, narzędzi, przyborów kreślarskich, galanterii drzewnej, wełny drzewnej, także wytwórnie wyrobów z wikliny, trzciny, korka i in.
W Polsce najważniejszymi grupami wytwórczości są: przemysł tartaczny, przemysł płyt i sklejek oraz przemysł meblarski. W związku z ograniczeniem wyrębu lasów i koncentracją produkcji w dużych zakładach maleje liczba tartaków; po II wojnie świat, zbudowano tylko nieliczne zakłady.

na górę^

PRZEMYSŁ PAPIERNICZY

gałąź przemysłu drzewno-papiemiczego dzieląca się na branże:
przemysł celulozowo-papierniczy, wytwórnie ścieru drzewnego, mas półchemicznych i celulozy, wytwórnie papieru i tektury; przemysł przetwórczo-papierniczy - wytwórnie opakowań z papieru, tektury i ścieru, przetworów papierniczych do celów przemysłowych, galanterii papierniczej, artykułów papierniczych biurowych i szkolnych, zakłady uszlachetniania papieru. Powstanie przemysłu papierniczego wiąże się ściśle z wynalezieniem papiernicy (1799).

Podział wytworów papierniczych na klasy
Klasa	Włókna szmaciane	Celuloza drzewna	Ścier drzewny	Makulatura
Klasa	w procentach
I	100	-	-	-
II	50	50	-	-
III	-	100	-	-
IV	-	80	20	-
V	-	60	40	-
VI	-	40	60	-
VII	-	30	70	-
VIII	-	18	82	-
IX	-	-	100	-
X	-	-	-	100

na górę^

DREWNO

w leśnictwie i drzewnictwie surowiec otrzymywany ze ściętych drzew i formowany przez obróbkę w różnego rodzaju sortymenty. Techniczne właściwości drewna zależą od jego budowy chemicznej, anatomicznej i submikroskopowej; dzięki porowatej budowie oraz systemowi przestrzeni kapilarnych drewno ma dużą wytrzymałość przy małym ciężarze wlaściwym (względna wytrzymałość drewna dorównuje wytrzymałości stali), wykazuje małe przewodnictwo ciepła i dźwięku, a dzięki temu dobre właściwości izolacyjne. Zaletą drewna jest łatwość obróbki, zaś do wad zalicza się dużą higroskopijność, pęcznienie, kurczenie się i pękanie drewna oraz jego małą trwałość. Te wady można wyeliminować lub ograniczyć, produkując drzewne tworzywa. Cechy fizyczne i wytrzymałościowe drewna są różne w zależności od układu elementów budowy anatomicznej (wzdłuż włókien, promieniowo, stycznie). Drewno w przekroju poprzecznym wykazuje współśrodkowe pierścienie, zw. słojami rocznymi, których liczba nad ziemią określa wiek drzewa; na przekrojach słoi rocznych rozróżnia się warstwy drewna wczesnego i późnego, które ma ciężar właśc. 1,5 raza większy od wczesnego;
U większości drzew uwydatniają się dwie strefy na przekroju poprzecznym: biel i twardziel, która ma wyższą trwałość. Drewno jest konglomeratem kilku wielkocząsteczkowych związków org.: celulozy, hemicelulozy, ligniny i in. substancji, jak żywice, woski, tłuszcze, barwniki, garbniki, alkaloidy i związki mineralne. Drewno zbudowane jest w 40-60% z celulozy powiązanej chemicznie i mechanicznie z ligniną i hemicelulozami, które stanowią ok. 15% masy suchego drewna. Udział ligniny, zależnie od gatunku, wynosi 25-30%. Fizyczne i mechaniczne właściwości decydują o możliwości zastosowania drewna w konstrukcjach inżynieryjnych i przemyśle; są to: ciężar właściwy, całkowity skurcz, wytrzymałość na ściskanie, ścinanie, rozciąganie, zginanie statyczne; trwałość zależy od gatunku drewna i warunków zewn. Drewno budynków mieszkalnych ulega zniszczeniu w ciągu kilkudziesięciu lat; w warunkach suchych i stałej wilgotności lub stale zanurzone w wodzie nie niszczeje w ciągu setek lat. Trwałość zwiększa się przez nasycanie drewna substancjami przeciwgnilnymi, zabezpieczającymi od wilgoci, lub ognioodpornymi. Drewno ma zastosowanie w budownictwie jako materiał budowlany, wykończeniowy i pomocniczy (rusztowania, deskowania), w górnictwie (kopalniaki), kolejnictwie (podkłady), telekomunikacji (słupy), w przemyśle meblarskim, chemicznym (do produkcji celulozy i ścieru). Rozwijającą się dziedziną użytkowania drewna jest produkcja tworzyw drzewnych.

W oparciu o Encyklopedię Powszechną PWN, 1974r. Warszawa.

na górę^