Drzewa i Krzewy - internetowy leksykon przyrodniczy

Sadownictwo

dział gospodarki zajmujący się produkcją owoców jadalnych w sadach (np. jabłonie, grusze, śliwy, wiśnie), gajach (np. oliwki, drzewa cytrusowe), na plantacjach (np. porzeczki, truskawki); także nauka o hodowli i uprawie roślin sadowniczych. Wzmianki o uprawie drzew owocowych znajdują się już w najstarszych źródłach chińskich i egipskich. W wyżywieniu starożytnych ludów śródziemnomorskich ważną rolę odgrywały daktyle, oliwki, figi, winogrona i granaty; o spożywaniu owoców na terenie Polski świadczą nasiona znajdowane w wykopaliskach z okresu kamienia i brązu; we wczesnym średniowieczu dużą rolę w rozwoju sadownictwa odegrały zakony. Sadownictwo długi czas wchodziło w zakres rzemiosła ogrodniczego, rozwijającego się szczególnie pomyślnie w XVII i XVIII w. we Francji i Anglii, gdzie rozpowszechniły się sady drzew karłowatych, stosowano również różne sposoby szczepienia, cięcia i formowania koron drzew. Rozwój s. jako nauki rozpoczął się w 2 poł. XIX w.; dzięki poznaniu biologicznych podstaw krzyżowania roślin powstały liczne, nowe odmiany drzew owocowych; podjęto nauk. opracowanie m.in. doglebowego i dolistnego nawożenia drzew owocowych oraz regulowania procesów wzrostu i owocowania; 1913 powstał pierwszy w Europie instytut sadownictwa w East Malling (W. Brytania). W Polsce rozwój nauki s. nastąpił przed I wojną świat.; reprezentowali ją: J. Brzeziński, E. Jankowski, następnie W. Gorjaczkowski; W. Filewicz prowadził słynną stację doświadczalną w Sinołęce pod Mińskiem Mazowieckim; po II wojnie świat. nauka s. rozwija się we wszystkich wyższych uczelniach rolniczych.

na górę^

Nowe czeskie odmiany grusz

Alfa®(1995)
Odmiana, letnia (sierpień)
Owoce duże, jasnożółte, porowate.
Słabo dojrzałe owoce są kruche, dojrzałe
bardzo miękkie, aromatyczne słodkie, o lekko winnym posmaku.

Amfora®(1995)
Owoce dojrzewają na przełomie listopada i grudnia, mają żółtą, potem słomkową barwę i są gładkie i błyszczące.
Smak słodki, łagodny, miąższ kruchy.

Beta®(1995)
Odmiana zimowa (październik)
Skórka matowa, porowata. Owoce soczyste i słodkie.

Bohemika®(1997)
Odmiana późnozimowa, zbierana na przełomie września i października, w chłodni może leżeć do lutego.
Owoce średnie i duże, zielono-żółte, o bardzo miłym smaku.
Owocuje regularnie i obficie.

Dicolor®(1997)
Odmiana zimowa (koniec grudnia).
W chłodni można ją przetrzymać do przełomu stycznia i lutego.
Słomkowy owoc zabarwiony jest atrakcyjnym rumieniem który u dojrzałych owoców jest ciemnoczerwony.

Dita®(1996)
Odmiana zimowa, owoce gotowe do spozycia na przełomie grudnia i stycznia.

Erika®(1995)
Odmiana wczesnozimowa (listopad).
Przechwywać można po początku stycznia.
Owoce są bardzo duże, wydłużone lekko baryłkowate o żółtozielonym zabarwieniu.

Laura®(1995)
Odmiana letnia (koniec sierpnia, połowa września).
Owoce duże, podłuzne o skórce szorstkiej, żółtej.
Łagodny smak, lekko winny, słodki.
Odmiana o duzych przyrostach

Nela®(1994)
Odmiana późnozimowa (zbiór w październiku, dojrzewa w przechowalni w styczniu).
Skórka i miąższ żółte. Bardzo miękkie owoce.
Odporna na słabsze gleby i wysoko położone stanowiska, osowcuje średnio, ale nie jest podatna na parcha.

Radana®(1994)
Odmiana, letnia (połowa sierpnia).
Owoce średnie i duże jasne z ładnym rumieniem.

Vila(1987)
Jesienna odmiana stolowa (październik-listopad).
Owoce duże, brązowawe.
Drzewo zalecane do cieplejszych regionów.

Większość tych odmian bardzo dobrze zrasta się z pigwą.

na górę^